به هنگام بررسی و شناسایی تکمیلی باستان شناسی دهستان زهرای پایین شهرستان بوئین زهرا که با هدف تکمیل نقشه باستان شناسی استان قزوین، انجام شد، ۳۰محوطه باستانی شناسایی، معرفی و مستندنگاری شدند.

فرزاد مافی، سرپرست هیات باستان‌شناسی با اعلام این خبر گفت: فعالیت‌های میدانی این بخش از مطالعات طبق مجوز پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری در محدوده زمانی معین انجام و سپس مطالعات کتابخانه‌ای و پژوهش‌های مرتبط نیز صورت گرفت.

وی افزود: این پروژه در قالب بررسی باستان شناسی با هدف شناسایی و معرفی مکان‌ها و محوطه‌های باستانی با اهداف بلندمدتی همچون تکمیل نقشه باستان شناسی استان قزوین، بازشناسی مکان‌ها، محوطه‌های باستانی منطقه، معرفی و فراهم کردن اطلاعات لازم جهت تشکیل پرونده ثبتی آغاز شد.

او با بیان این‌که بررسی و شناسایی تکمیلی باستان شناسی دهستان زهرای پایین شهرستان بوئین زهرا به صورت پیمایشی و با بهره‌گیری از تصاویر ماهواره‌ای انجام گرفت، تصریح کرد: این بررسی به صورت پیمایشی و با بهره‌گیری از تصاویر ماهواره‌ای انجام شد که البته بارش‌های جوی به صورت فزاینده‌ای سبب کندی و ایجاد مشکلات در انجام پروژه شد.

این باستان شناس خاطرنشان کرد: با این حال همان ‌ونه که انتظار می‌رفت و سوابق باستان شناسی منطقه نیز تاکید بر اهمیت آن دارد، نواحی جنوبی دشت قزوین و ارتفاعات جنوبی آن به لحاظ مورد توجه بودن توسط جوامع انسانی دارای اهمیت ویژه ای بوده و هست و دهستان زهرای پایین با توجه به اینکه بخش هایی از منطقه جغرافیایی یاد شده را شامل می شود نیز از این امر مستثنی نیست.

مافی اظهار کرد: در نتیجه این مطالعات مجموعا ۳۰محوطه باستانی شناسایی، معرفی و مستندنگاری و گاهنگاری اولیه آن‌ها بر اساس شواهد و یافته‌های سطح الارضی پیشنهاد شد؛ همچنین با توجه به اهمیت برخی از بناهای سنتی موجود در بافت روستایی منطقه نیاز دانستیم تعداد چهار مورد شامل یک منزل مسکونی، یک زاغه، یک روستا متروکه و یک آسیاب آبی مخروبه را ثبت و ضبط کنیم.

سرپرست هیات باستان شناسی، ستون قلعه، مزار کهنه آب(اب باریک)، تپه یارشان، قره تپه، گورستان امام زاده احمد، تپه دولت آباد، کاروانسرای حجیب، قلعه شیخ شریک، نارون قلعه، محوطه آشاقی کند، نقوش صخرهای قوملی، قلعه مغان و... را تعدادی از محوطه های شناسایی شده در این پروژه اعلام کرد.  

به گزارش روابط عمومی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، وی در پایان وجود منابع آبی مناسب، در دسترس بودن منابع دشت و کوهستان و همچنین قرارگرفتن دهستان زهرای پایین در کوریدور ساوه به بوئین زهرا را از دلایلی عنوان کرد که سبب شده این ناحیه از اهمیت بسیار زیادی برخوردار باشد.