رسانه‌ها نقش مهمی در صنعت گردشگری ایفا می‌کنند که هم رویدادهای خبری را پوشش می‌دهند و هم مقاصد و محصولات گردشگری را معرفی می‌کنند.  

مادامی که صنعت گردشگری قادر به ارائه رسانه مناسب نباشد رویکرد‌های فعالانه نمی‌تواند به تنهایی و به‌صورت قابل توجهی به یاری آن بشتابد. از آنجا که رسانه‌ها می‌توانند یکی از مهم‌ترین عناصر ایجاد تصویر مناسب در اذهان برشمرده شوند، پوشش خبری مناسب در تلویزیون و مطبوعات می‌تواند ابزار تبلیغاتی مناسبی برای این صنعت باشد.

سفرنامه‌نویسان حرفه‌ای به مثابه یک لینک ارتباطی زنده و مؤثر هستند که  برای عامه مردم نقش چشم و گوشی موثر را ایفا می‌کنند، هر آنچه که می‌گویند یا می‌نویسند به انگیزه‌ای تحریک‌آمیز برای انتخاب مقاصد گردشگری تبدیل می‌شود و موجب اشتیاق هرچه بیشتر مردم به سفر می‌شوند.

یکی دیگر از مزیت‌های بزرگ ارتباطات خوب رسانه‌ای، هزینه بهره‌وری آن است. ارسال اطلاعات مفید در قالب یک گزارش خبری یا دعوت از یک روزنامه‌نگار برای بازدید از کشور شما هزینه بسیار کمتری از خرید فضاهای تبلیغاتی خواهد داشت. انتشار یک سرمقاله نیز از منظر خوانندگان بسیار مورد اعتمادتر از تبلیغات است. اگرچه که ممکن است باور آن برای بسیاری از مردم دشوار باشد اما گردشگری پوشش گسترده‌تر و مؤثرتری نسبت به سایر صنایع در رسانه‌ها دارد.
در اکثر مراکز گردشگری بخش عمده‌ای از بودجه تبلیغاتی، به‌صورت معمول به فعالیت‌های تبلیغاتی مانند شرکت یا برگزاری نمایشگاه‌های تجاری و سمینارهای تخصصی تخصیص پیدا می‌کند. روابط‌عمومی و مطبوعات عمدتاً بخش‌های مهمی در حوزه تبلیغات هستند. صحبت تغییرات ناگهانی بودجه نیست اما نکته قابل توجه در رسیدن به یک برنامه مؤثر گردشگری این است که به کمپین رقابتی میان رسانه‌ها تبدیل شود. چگونگی اجرای چنین کمپینی بستگی به نوع فعالیت شرکت و یا سازمانی دارد که در آن دخیل هستند و می‌تواند به‌صورت قابل توجهی در راستای توسعه بخش‌های مختلف گردشگری مفید واقع شود.
یکپارچه‌سازی، فراگیری و ادغام ساختار سازمانی این صنعت بسیار پیچیده شده است. خطوط هوایی، هتل‌ها، توراپراتور‌‌ها ،دفاتر خدمات مسافرتی به‌جای این‌که محصولات خود را به سمت اعلام در رسانه‌ها سوق دهند و از این راه مشتری بیشتری جذب کنند بیشتر به دنبال همکاری با یکدیگر هستند. ظهور تجارت الکترونیکی نیز سبب تغییر در راه‌های تبلیغ و انتشار اخبار مربوط به مقاصد و محصولات گردشگری شده است.

در این زمینه، از همکاری و ارتباطات  بیشتر با رسانه‌های بین‌المللی به‌عنوان وسیله‌ای برای ارتباط بخش‌های مختلف گردشگری و توسعه آن استفاده کرد. یک برنامه رسانه‌ای خوب طراحی‌شده می‌تواند به ابزاری مناسب و مؤثر برای بهره‌برداری از منافع این صنعت برای کسانی باشد که در این زمینه فعالیت می‌کنند.

سازمان‌دهی یک سفر رسانه‌ای نمونه خوبی از این قبیل به‌شمار می‌رود. دعوت از خبرنگاران رسانه‌های چاپی و گروه‌های فیلم و تلویزیونی برای ارائه یک گزارش مشترک از یک مقصد گردشگری در مقایسه با نتیجه‌ای که در پی خواهد داشت بسیار مقرون به‌صرفه است. سازمان‌های گردشگری ملی و محلی قاعدتاً باید اصلی‌ترین رکن برنامه‌ریزی برای برپایی چنین رویدادهایی باشند، و شرکت‌های هواپیمایی، هتل‌های زنجیره‌ای، تور اپراتورها و دیگر فعالان این بخش را واردار کنند تا همگی دست به دست هم برای تبلیغ کشورشان در این‌گونه فعالیت‌ها شرکت کنند. با همکاری کردن با سازمان‌های گردشگری برای حمایت و یا برگزاری این سفرهای رسانه‌ای تمام این شرکت‌ها و سازمان‌ها می‌توانند مستقیما برای محصول خود تبلیغ کنند یا فرصت مناسبی برای ایجاد محصولات جدیدتر به‌دست آورند. یکی از محرک‌های اصلی رشد گردشگری، پوشش رسانه‌ای است اما نه هر پوششی. آنچه که صنعت گردشگری برای تقویت نیازمند آن است یک رسانه مسئول است که تنها هدف آن جذب مخاطب زیاد و افزایش تیراژ و فروش است.

همه با پوشش خبرهای هیجان‌انگیز آشنایی دارند و می‌دانند که چنانچه به‌عنوان مثال در منطقه‌ای از دنیا خشونتی رخ دهد به سرخط تمام اخبار رسانه‌های جهان تبدیل می‌شود. آنچه که از تصویر این خشونت برجا می‌ماند تصوری است که در اذهان شاهدان این خشونت در آن منطقه باقی مانده است.شکست رسانه‌ها در بازگو کردن حقایق و یا اغراق بیش از حد در این زمینه می‌تواند به‌سادگی به رشد گردشگری خدشه وارد کند.

دولت‌ها و مقاصد گردشگری می‌توانند به سهم خود با همکاری با رسانه‌های بین‌المللی آنگونه همکاری کنند تا دورنمای خوبی از مقاصدشان بسازند. یک آغاز خوب و برنامه‌ریزی مناسب برای همکاری با رسانه‌ها برای زمانی است که هنوز بحران بر آن‌ها چیره نشده است.‎

** نسیم عسگری