سومین فصل پژوهش باستان شناسی معدن نمک چهرآباد توسط باستان شناسان و پژوهشگران ایرانی و آلمانی و با چند هدف از جمله رسیدن به لایه‌های معدنی پیش از دوران هخامنشی صورت می‌گیرد. به گزارش ایسنا، به نقل از روابط عمومی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، ابوالفضل عالی - رئیس هیات باستان شناسی - با اعلام این خبر گفت: برنامه پژوهشی این فصل توسط پژوهشگران ایرانی و آلمانی در سه بخش کاوش باستان‌شناسی، پژوهش‌های زمین باستان‌شناسی و مطالعات ژئوفیزیک انجام می‌شود. وی افزود: بررسی‌های باستان‌شناسی در محدوده کاوش شده سال‌های گذشته با هدف بدست آوردن اطلاعات بیشتر از تکنیک‌های معدن‌کاوی دوران باستان، آگاهی از ارتباط بخش‌های مختلف معدن و همچنین رسیدن به لایه‌های معدنی پیش از دوران هخامنشی انجام می‌شود. به گفته وی، مطالعات زمین باستان‌شناسی در محیط پیرامون معدن نمک با هدف اطلاع از ساختار زمین‌شناختی منطقه و اوضاع محیط پیرامون معدن نمک در دوران هخامنشی و ساسانی انجام خواهد شد و در پژوهش‌های ژئوفیزیک نیز ساختار طبیعی و بخش‌های استخراج شده گنبد نمکی چهرآباد مورد بررسی و مطالعه قرار می‌گیرد. به گفته وی، در دو فصل گذشته کاوش تیم مشترک معدن نمک چهرآباد، بخش‌هایی از محدوده تاریخی معدن نمک مورد کاوش قرار گرفت و بر همین اساس گاه‌نگاری دقیقی از این محوطه تاریخی انجام شده و بسیاری از ابهامات مرتبط با این محوطه روشن شده است. عالی افزود: با توجه به ادامه داشتن لایه‌های مربوط به معدن‌کاوی دوره هخامنشی و احتمال وجود لایه‌های معدنکاری پیش از دوره هخامنشی، در فصل جدید، کاوش با هدف مطالعه بیشتر فعالیت معدنی دوره هخامنشی و رسیدن به لایه‌های قدیمی‌تر انجام می‌شود. بر اساس این گزارش، معدن نمک چهرآباد (دوزلاخ) در ۷۵ کیلومتری شمال غرب شهر زنجان واقع است. این معدن که آثاری از فعالیت معدن‌کاوی دوران هخامنشی، ساسانی و دوران متاخر اسلامی را داراست، به دلیل کشف مومیایی‌های طبیعی معروف به مردان نمکی در دو دهه اخیر از شهرت زیادی برخوردار شده است. قدیمی‌ترین دوره استخراج نمک در معدن چهرآباد به اوایل دوره هخامنشی "حدود ۲۳۵۰ سال پیش" برمی‌گردد، همچنین ریزش بخشی از تون‌لهای معدن موجب کشته و مدفون شدن مردان نمکی شماره ۳و۴و۵ که کارگران معدن در دوره هخامنشی بودند، شده است. در دوره ساسانی مجددا فعالیت‌های معدن‌کاوی در معدن آغاز و تا آخر این دوره ادامه یافته است. در اواخر این دوره نیز ریزش تونل‌های معدن موجب کشته شدن تعدادی از معدن‌کاران ساسانی شده که بقایای انسانی شماره ۲ و شماره ۶ مربوط به این دوره است.